Endüstriyel temizlik kimyasalı seçimi: kir tipi, yüzey ve dozaj

Endüstriyel temizlikte ürün seçimi, marka veya fiyat karşılaştırmasıyla değil üç bilginin eşleştirilmesiyle başlar: kirin tipi, yüzeyin malzemesi ve uygulama yöntemi. Bu üçü bilinmeden yapılan seçim tahmindir.

Kir tipini belirleyin

Kirler kimyasal olarak farklı davranır ve farklı ürünlerle çözülür.

Yağ ve protein kaynaklı kirler alkali ürünlerle çözülür. Mutfak, gıda üretim hattı ve metal işleme alanlarının başlıca kiri budur.

Kireç, pas ve mineral birikinti asidik ürünlerle çözülür. Bulaşık makinesi, su hattı, seramik yüzey ve buhar kazanı çevresinde görülür.

İs ve kurum için genellikle alkali ve çözücü içeren ürünler birlikte kullanılır.

Aynı alanda birden fazla kir tipi varsa, tek bir "her şeyi temizleyen" ürün aramak yerine iki ürünle çalışmak hem daha etkili hem daha ucuzdur.

Yüzey uyumunu kontrol edin

Paslanmaz çelik geniş bir pH aralığına dayanır; en toleranslı yüzeydir.

Alüminyum güçlü alkali ürünlerde matlaşır ve korozyona uğrar. Gıda tesislerinde alüminyum tepsi ve tencerelerde bu hasar sık görülür.

Epoksi ve poliüretan zeminler çözücü içeren ürünlerde yumuşayabilir; zamanla yüzey parlaklığı ve dayanımı kaybolur.

Beton asidik ürünlerde aşınır; kireç sökücülerin beton zeminde seyreltilmeden kullanılması yaygın bir hatadır.

Cilalı taş yüzeyler (mermer, traverten) aside dayanıksızdır.

Uygulama yöntemi ürünü değiştirir

Aynı kir için elle silme, basınçlı yıkama, köpük uygulaması ve otomatik dozajlama farklı ürün formülasyonları gerektirir. Köpük ürünleri dikey yüzeyde temas süresini uzatmak için tasarlanmıştır; aynı ürünü elle silmede kullanmak israftır. Otomatik dozajlama sistemlerinde ise düşük köpüklü ürünler gerekir, aksi halde ekipman tıkanır.

Asıl maliyet: dozaj

Çoğu tesiste temizlik maliyetinin büyük kısmı ürünün pahalı olmasından değil, gereğinden fazla kullanılmasından doğar. "Daha çok dökersem daha iyi temizler" yaygın ama yanlış bir varsayımdır.

Ürünler belirli bir seyreltme oranında en yüksek etkiyi gösterecek biçimde formüle edilir. Bu oranın üzerine çıkmak temizlik performansını artırmaz; yalnızca tüketimi, durulama süresini ve atık suya karışan kimyasal miktarını artırır. Bazı durumlarda yüzeyde kalıntı bırakarak sonucu kötüleştirir.

Pratik çözüm basittir: seyreltme oranını gözle değil ölçekle uygulamak. Dozaj pompası veya ölçekli kap kullanan tesislerde tüketim, göz kararı çalışan tesislere göre belirgin biçimde düşer.

Gıda üretiminde ek dikkat

Yüzeyle temas eden kimyasalların uygun sınıfta olması ve durulama prosedürünün yazılı tanımlanması gerekir. Dezenfektanlarda temas süresi kritiktir: ürün etiketinde belirtilen süre dolmadan durulanırsa dezenfeksiyon gerçekleşmez.

Deneme yapın

Yeni bir ürüne geçmeden önce numune ile deneme yapılması, hem etkinliği hem yüzey uyumunu görmenin en kısa yoludur. Deneme sırasında ölçülmesi gerekenler: kirin çıkma süresi, gereken seyreltme oranı ve yüzeyde iz kalıp kalmadığı.

Kısa kontrol listesi

• Kir tipi belirlendi mi (yağ, kireç, protein, is)?
• Yüzey malzemesi ürünle uyumlu mu?
• Uygulama yöntemine uygun formülasyon mu seçildi?
• Seyreltme oranı ölçekle mi uygulanıyor?
• Güvenlik bilgi formu (SDS) mevcut ve personel bilgilendirildi mi?